Pozdrawiamy urodzinowo!

Pozdrawiamy ze świątyni dziwności, gabinetu metafizycznego świństwa tego przekładańca warstwy nadzienia z krótkich epoki nienormalnej jakiejś pogardy i wstrętu, już na granicy lekkiego bzika. Z harmonii absolutnej doskonałości obejmującej psychicznymi nogami cały świat. Jesteśmy szczęśliwi że jesteśmy artystami. Jeszcze jako tako można przeżyć w ten sposób tę naszą nieszczęsną epokę!
Pozdrawiamy!
The Krasnals

"Dzień jest za krótki" - Everyday Life of an artist in Poland

"Dzień jest za krótki"
Galeria Miejska Arsenał, Poznań
Obraz The Krasnals do obejrzenia na wystawie trwającej do 16.02.2014

The Krasnals. Whielki Krasnal "Everyday Life of an artist in Poland". 2013. Oil on canvas, 35 x 45 cm

Wystawa jest poświęcona autobiograficznym relacjom w najnowszej sztuce polskiej. Zaproszeni artyści opowiadają własne historie. Są to historie z życia wzięte, w których narracja jest snuta w pierwszej osobie. Napięcie pomiędzy figurą autora a podmiotem dzieła z jednej strony, a z drugiej – pomiędzy fikcją a prawdą przedstawienia tworzy oś tej wystawy.

Autobiograficzność sztuki najnowszej to rozległy temat, gąszcz tropów i możliwych podejść, zarazem artystycznych, jak i badawczych. Na wystawie wytyczone zostają dwie ścieżki. Pierwsza została już wymieniona: sprzeczności towarzyszące zapisywaniu własnego życia, frustracja diarysty. Jak zanotować wszystko? Dokonywać wyborów? Przewidzieć, co w przyszłości będzie ważne? Drugi trop to z kolei historia, która odbija się i w osobistych zapiskach, i w bardziej kronikarskim notowaniu codzienności.

Wystawa „Dzień jest za krótki” skupia się na wybranych przykładach sztuki dokumentu osobistego. Pokazuje wyraziste zastosowania pierwszoosobowej narracji, by zastanowić się dlaczego i w jakim celu artyści współcześni tak często bazują na własnej autobiografii, ujawniają siebie jako narratora, a zarazem bohatera, czy innymi słowy podmiot i przedmiot opowieści.

kuratorka: Magdalena Ujma
koordynatorka: Agnieszka Chodysz

organizator: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
współorganizatorzy:
Muzeum Współczesne Wrocław
Galeria BWA w Jeleniej Górze
Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu
Galeria BWA Sokół w Nowym Sączu
Wystawa została zorganizowana w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Artystycznego OKiS

Wystawa i album dofinansowane są ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Skąd przyszliśmy? Kim jesteśmy? Dokąd idziemy?

D'où Venons Nous / Que Sommes Nous / Où Allons Nous

The Krasnals. Whielki Krasnal "Where Do We Come From? What Are We? Where Are We Going?". 2013. Akryl, Olej na płycie. 39 x 30,5cm

Skąd przyszliśmy? Kim jesteśmy? Dokąd idziemy?
To refleksja na temat lawiny gówna spływającego zewsząd na sztukę (i nie tylko). Ostatnio dość obfitą. Jak zarzynające się dzikie psy wypuszczone z klatek. Aż się rzygać chce. I jak tu sztukę tworzyć…?

Gdzie miejsce dla pasji i namiętności? Precz z waszą impotencją! Czy ktoś z was poczuł kiedyś co to orgazm? To On jest istotą sztuki w praktyce a nie dywagacje na temat tego w której nogawce ma zwisać niemrawy instrument – w lewej czy w prawej. Zdychanie z nudów po targach i muzeach po to aby zebrać kasę i lansersko roznosić się po mieście, drylować na salonach, konferencjach, salach wykładowych czy w pałacach prezydenckich. NUDA!!! Po tysiąckroć NUDA!!! Wy już nie umiecie dojrzeć sztuki. Nie umiecie już czuć. Jak zamknięty beton idziecie ze swą ofensywą na przód, trzymając przed sobą jedynie narzędzie do wykrywania w sztuce treści przydatnych do waszych smutnych działań, do waszych ideologii i politycznych interesów.

Obraz i tekst powstał pod wpływem choćby idiotycznego wywiadu z Mytkowską w natemat, oraz śmiesznej gry i walki o stołek w poznańskim Arsenale z Bernatowiczem na strasznejsztuce, obiegu, dwutygodniku.

W związku z tym że logika oraz fakty do was nie docierają, mamy propozycję surrealistyczną.

Aby była wreszcie równowaga i demokracja – przez jakiś okres czasu np. przez 3 lata niech rządzi przedstawiciel prawicy, przez 3 lata lewicy. I w ten oto sposób będzie po równo i sprawiedliwie.
Czyli w praktyce teraz, kiedy np. w Zachęcie od 2000 rządzi lewica, to na kolejne 14 lat udostępnijmy ją ideologom prawicowym. A jeśli ideologowie lewicowi nie kierują się własnym interesem, lecz dobrem społecznym, to i bez tych milionów dotacji rocznie będą mogli wiele zdziałać. Chyba dadzą radę z własnej kieszeni pokryć koszt zakupu pustej kartki A4 lub wykombinować klocki za parę złotych zamiast za kilkaset tysięcy. Jakby nie dało rady, to służymy naszą kreatywnością i pomocą!!!

„Wieszcze globalizacji” w polskiej sztuce

"Bitwa pod Grunwaldem / Statek Głupców"

Udział The Krasnals na 55 Biennale Sztuki Współczesnej w Wenecji

Czym różni się typowy „znany” artysta polski od nadętego próżniaka?
Artysta, to człowiek, który samorealizuje się poprzez sztukę, chcący przekazać światu to, co ma najlepszego – siebie wraz ze swoja wrażliwością, fascynacjami, przeżyciami oraz zdaniem na temat świata otaczającego go.
Kim więc jest typowy dla salonów artystycznych nadęty ważniak, podający się za wieszcza społecznego i wyrażający się w jego imieniu? Dlaczego mówi o sprawach społecznych i politycznych, podkreślając, że to wyraz tego, co przeżywa nie tylko on sam, ale i całe społeczeństwo? Wychodziłoby na to, że jest on albo całym społeczeństwem albo jego typowym przedstawicielem. Dodajmy, że ta postawa bardzo często idzie w parze z nieidentyfikowaniem się ze swoim narodem. Jak więc taki szacowny kosmopolita chce pogodzić mówienie o sprawach społeczeństwa, z którym się nie solidaryzuje? Dlaczego to robi?
Dwa najistotniejsze powody, jakie się nasuwają po przeanalizowaniu takiego postępowania to:
- Próbuje narzucić całej reszcie ludzi poglądy, przekonując ich, że to, o czym mówi powinno być dla nich ważne. Dodajmy, że najczęściej są to poglądy „kosmopolityczne”. W ten sposób artysta buduje obraz siebie, jako wojownika toczącego walkę z ciemnogrodem i jedynego kulturalnego przedstawiciela tej „zbieraniny”, z której się sam wywodzi.
- Wypowiada się na najpopularniejsze i najbardziej kontrowersyjne tematy społeczne, ponieważ nie ma do zaoferowania nic od siebie. Najbardziej charakterystyczny dla dzisiejszych salonów artysta-celebryta jest aktywny w mediach, skandalizujący, kontrowersyjny, mieszający z błotem każdy przejaw wartości fundamentalnych i tradycyjnych, często utożsamiając je z „zacofaną polską mentalnością”.
Adam Mickiewicz i Jan Matejko, zaliczani byli do wieszczów narodowych, ponieważ swoją twórczością wspierali Polaków w walce o wolność i suwerenność. Dzisiejszych, najbardziej lansowanych(niekoniecznie najlepszych) twórców można zaliczyć natomiast do „wieszczów globalizacji”. W imię „tego, co się na świecie dziś myśli” walczą z własnym narodem próbując na siłę go „ucywilizować”. Co nimi kieruje? Kompleks „Polaka-prowincjusza”? Chęć łatwego zaistnienia? A może po prostu wykonują zlecenia swoich zagranicznych mocodawców?

The Krasnals "Bitwa pod Grunwaldem / Statek Głupców". 2012. Olej na płótnie. 430 x 990 cm

Publiczne pieniądze niszczą wolność sztuki, służą wybranej ideologii

Wreszcie trafny, przemyślany artykuł dotyczący Artura Żmijewskiego na Obiegu, autorstwa Romy Piotrowskiej!

"Nowe prace Żmijewskiego, czyli zabawa z narodowymi stereotypami"
Roma Piotrowska

Co gorsza, potwierdzają stereotypy o Polsce, a więc nie zmuszają do dyskusji, nie zmieniają utartych sposobów myślenia i może właśnie w tym tkwi (o zgrozo!) ich zagraniczny sukces.

Cóż... nie oczekuję od sztuki idealizacji rzeczywistości, ale domagam się powiewu świeżości, łamania schematów i stereotypów, a nowe prace Żmijewskiego (mam tu na myśli Demokracje i Two Monuments) z pewnością tego nie robią.

Wniosek Romy Piotrowskiej potwierdza tezę, że artyści krytyczni popierający lewicową ideologię, służą nie tyle społeczeństwu, czy Polsce, lecz przede wszystkim własnym karierom. Wykorzystują wręcz swój naród utwierdzając zachód w fałszywych stereotypach ukazujących Polskę jako kraj konserwatywny, ciemnogród, który przede wszystkim charakteryzuje się plagą homofobów, antysemitów, ludzi nietolerancyjnych; w odróżnieniu od cywilizowanych społeczeństw zachodu. Sztuka którą ‘sprzedaje’ zachodowi np. Żmijewski, to czysta atrakcyjna egzotyka, społeczeństwa zachodnie mogą spokojnie zalizywać swoje kompleksy i niedociągnięcia, utwierdzając się w przekonaniu, że jednak są o wiele mil dalej w rozwoju cywilizacyjnym niż zacofana Polska. Jest to dla zachodu bardzo wygodne, oczywiście w celu lansowania swojej własnej wielkości. A sługę odpowiedniej propagandy nagradza obficie!

Kolejni artyści, którzy obrali tę strategię i dzięki niej zrobili karierę, to np. Althamer, Sosnowska, Libera, Sasnal, Kozyra. Są to artyści wyhodowani na naszych pieniądzach. O Monice Sosnowskiej już pisaliśmy, wszyscy to artyści homo sovieticus, którzy gdyby mieli realizować swoje projekty za własne pieniądze, w ogóle by nie istnieli. Niewiarygodne jest to, że po 20-tu latach niby wolności, niby demokracji, sztuka pozostała jednym z najbardziej skorumpowanych i zbiurokratyzowanych obszarów działalności społecznej, opanowywanym przez oszustów i krętaczy, którzy dorobili się dzięki umiejętnemu podlizywaniu się i podkładaniu tyłka tam gdzie trzeba i komu trzeba.

Betonowy mózg homo sovieticus / według Moniki Sosnowskiej

http://thekrasnals-pl.blogspot.com/2008/09/betonowy-mozg-homo-sovieticus-wedug.html

Wolny rynek gwarantuje wolność sztuki / Jan Michalak

http://www.dziennik.pl/magazyn-dziennika/article492080/Wolny_rynek_gwarantuje_wolnosc_sztuki.htmlhttp://www.obieg.pl/recenzje/16009

Nowe prace Żmijewskiego, czyli zabawa z narodowymi stereotypami

http://www.obieg.pl/recenzje/16009

Czy leci z nami pilot? (Paweł Althamer w Brukseli)

http://jureckifoto.blogspot.com/2009/06/czy-leci-z-nami-pilo-pawe-althammer-w.html

Arteon - luty 2010, zwłaszcza artykuł "Reakcja u bram".

Kongres Kultury Polskiej 2009

Program na dziś / 24.09.2009

"Kultura nośnikiem wartości i fundamentem tożsamości"


The Krasnals "Kongres Kultury Polskiej 2009 / Temat na dziś - 24.09.2009 - 'Kultura nośnikiem wartości i fundamentem tożsamości'". 2009. Marker, papier. 70 x 100 cm
(Andrzej Przywara, Adam Szymczyk, Joanna Mytkowska, Anda Rottenberg, Wilhelm Sasnal, Sławomir Sierakowski, Artur Żmijewski)

Mężczyźni?!!!

Obudziłam się rano, wypiłam kawkę, zabieram się do codziennego przejrzenia blogów i proszę - u Izy na strasznejsztuce temat "Koniec męskości?". Zaskoczyło mnie to gdyz właśnie miałam wrzucać na bloga ponizsze rysunki. Widocznie to większy temat, pytania o męskość sypią się ostatnio ze wszystkich stron, jak pisze Iza Kowalczyk.

http://strasznasztuka.blox.pl/html

The world is mine

rysunki The Krasnals na czas kryzysu / Lille

The Krasnals

Pranie mózgu

Whielki Krasnal „Pranie mózgu”. 2008. Olej na płótnie. 100 x 73 cm

Piramida zwierząt / na podstawie pracy Katarzyny Kozyry

Whielki Krasnal "Piramida zwierząt / na podstawie pracy Katarzyny Kozyry". 2008. Olej na płótnie. 92 x 65 cm

Super - Sasnal

Przesłanie na Dzień Dziecka :

Whielki Krasnal "Super - Sasnal". 2008. Olej na płótnie. 70 x 70 cm

Obraz zainspirowany wypowiedzią Sasnala z przewodnika Krytyki Politycznej, s.283:

"Myślę zresztą, że w czasach których żyjemy, po prostu nie można nie mieć poglądów. Chyba, że jest się totalnym głąbem".

1 Majowa Manifestacja Artystyczna

Niech żyje 1 Maja!!! O godz. 12.00 1 Maja przed Zachętą odbyła się Manifestacja artystyczna zorganizowana przy współudziale grupy The Krasnals. Symbolem akcji stał się Obraz Whielkiego Krasnala "Fabryka Marzeń" zainspirowany "Fabryką" Sasnala.

Whielki Krasnal "Fabryka marzeń". 2008. Olej na płótnie. 110 x 110 cm

Po co Krasnal namalował ten obraz?

Whielki Krasnal "Bez tytułu/Po co Krasnal namalował ten obraz? Przecież nie ma w nim nic krytycznego, nic lewicowego, nic żydowskiego, ani za ani przeciw homofobii, nawet to nie Anka". 2008. Olej na płótnie. 46 x 38 cm

Luc Tuymans - Różowy świat pupilków

Whielki Krasnal "Różowy świat pupilków / wg. Tuymansa". 2008. Olej na płótnie. 74 x 84 cm